ความเศร้าก็คือความเศร้า
ฝนตกก็คือฝนตก
วันที่ความเศร้าโดนฝน น่าจะเป็นวันที่เหมาะที่สุดสำหรับการเบะปากและปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาเนียนๆ
ไม่รู้สิ
บางทีฝนอาจจะตกลงมาเพื่อให้เรามีเวลาเศร้าอย่างแท้จริงก็ได้
ปิดท้ายโพสต์ด้วยเพลงที่น้องสาวคนหนึ่งส่งมาให้ฟัง (ซึ่งไม่เกี่ยวอะไรกันเลย)
“ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ”
http://www.youtube.com/watch?v=L_kEtK2KBIo
7/18/2012
ค่ำวันฝนตก
เราเถียงกันทางโทรศัพท์ด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง
(ที่เริ่มประเด็นโดยฉันเอง –แหะๆ)
คุณหมีกล่าวอะไรบางอย่างที่ฉันในวินาทีนั้นไม่ใส่ใจ
กดวางสายโทรศัพท์ทั้งที่บทสนทนายังไม่จบ
ระหว่างเดินทางกลับบ้าน ฉันทบทวนถ้อยคำของเขาแล้วรู้สึกแปลก
เดินผ่านคุณยายขายดอกไม้ ยายนั่งหลับคอพับคออ่อน
แว่บหนึ่งคิดถึงคุณหมี อยากส่งพลังให้แก่เขา
ตัดสินใจปลุกคุณยายด้วยเสียงเรียกเบาๆ
แม้ยายจะงัวเงียแต่ท่าทีในการขายยังคงกระตือรือร้น
“ช่วยหน่อยเถอะ ยายรอลูกค้าจนง่วงแล้วอีหนูเอ๊ย”
(ไม่ต้องบอกหนูก็รู้ค่ะยาย แต่หนูว่ามากกว่าง่วงนะ)
“ไม่เอาหมากพลูไปด้วยเหรอลูก”
(หนูไม่ได้ซื้อดอกไม่ไปไหว้พระค่ะ ^^;)
ได้กุหลาบมาสองช่อเล็กๆ
สองช่อแรกตั้งแต่รู้จักจนคบหากันมา
กุหลาบสีแดงและชมพูสำหรับคุณหมี
เราอยู่ข้างๆ คุณหมีเสมอนะ =)
// เติม
อยากให้คุณหมีประหลาดใจ ตอนที่เจอกันฉันทำเป็นเฉยๆ
สุดท้ายก็ไม่พ้นสายตา คุณหมีเหลือบไปเห็น
นี่คือบทสนทนาแห่งการมอบดอกไม้ให้คุณหมี เปิดฉากโดยคุณหมี
“กุหลาบสวยจัง”
(อื้อ)
“ใครให้มาหรือครับ?”
(คุณยายให้มา)
“ทำไมคุณยายให้มา?”
(ก็หนูเห็นคุณยายนั่งหลับ เลยเข้าไปปลุก)
“….”
(พอคุณยายตื่น หนูเลยถามคุณยาย)
“….”
(คุณยายคะ กุหลาบช่อละกี่บาท)
“….”
(ยายบอกช่อละยี่สิบ)
“….”
(หนูเลยส่งเงินให้คุณยายสี่สิบ คุณยายเลยให้มา)
“…. =)”
(คุณยายถามว่าไม่เอาหมากพลูด้วยเหรอ)
“แล้วแนนตอบว่า….”
(ไม่เอาค่ะคุณยาย หนูไม่ได้เอาไปไหว้พระ หนูเอาไปให้แฟน)
“=D”
เราชอบคุณหมียิ้มกว้าง =D
หน้าฝนมาแล้ว มานานแล้ว
ส่วนใหญ่เมื่อฝนตกฉันอยู่ที่ทำงาน อยู่ในห้าง อยู่ในขบวนรถไฟใต้ดิน อยู่ที่ไหนสักแห่ง–รวมถึงหลับสนิทจนไม่ได้ยินเสียงแห่งความชุ่มชื้นนี้
รู้ว่าฝนตกก็ต่อเมื่อเจอถนนเปียก หยดน้ำค้างบนดอกไม้ใบไม้
เนื่องในโอกาสนอนดึก
ฝนตกตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้
มารู้ตัวอีกทีตอนที่กำลังเตรียมตัวนอน (= ตอนนี้!) ฟ้าร้องฮึ่มๆ ให้สัญญาณ
แล้วเสียงฝนก็แว่วเข้าหูตามมา
ในความเงียบยามดึกดื่น
ฉันได้ยินเสียงฝนตกแปะลงใบไม้ ตกใส่พื้นซิเมนต์ พื้นหลังคารัวๆ
เสียงฝนตกหนนี้ชัดเจนมาก
ชัดเจนจนคิดถึงปาย ปายหน้าฝนที่มองไปทางไหนก็เป็นสีเขียว ไม่ว่าเยื้องย่างไปตรงไหนสดชื่น
ทั้งที่กำลังวางแผนเที่ยวแบบประหยัดที่สุดในรอบสามปีเพราะจะเก็บหอมรอมริบเพื่ออนาคต สถานที่เที่ยวไม่ควรไกลจากกรุงเทพมาก แต่ในใจร่ำๆ อยากไปนอนปาย(นอนเปล)ยาวๆ –เหมือนทุกครั้งตลอดช่วงสามปีที่ผ่านมา
เอาล่ะสิ
ผลจะเป็นอย่างไร
ฉันจะไปใช้ชีวิตพักร้อนหน้าฝนที่แห่งหนไหน
หรือสุดท้ายจะไม่ได้ไปไหนเลย
กันยายนนี้จะได้รู้กัน